سوره ای که پیامبر (ص) را پیر کرد!

در آيه 112 سوره هود خداوند سبحان به پيامبرش می فرمايد:

 " فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ ": استقامت كن در راه تبليغ و ارشاد، استقامت كن در طريق مبارزه و پيكار استقامت كن در انجام وظائف الهی و پياده كردن تعليمات قرآن.

ولی اين استقامت نه به خاطر خوشايند اين و آنباشد و نه از روی تظاهر و ريا، و نه برای كسب عنوان قهرمانی و نه برای بدست آوردن مقام و ثروت و كسب موفقيت و قدرت، بلكه تنها به خاطر فرمان خدا و آن گونه كه به تو دستور داده شدهاست بايد باشد.

اما اين دستور تنها مربوط به تو نيست، هم تو بايد استقامت كنی " و همچنين كسانی كه با تو به سوی خدا آمده اند" بايد استقامت كنند. "وَ مَنْ تابَ مَعَک".

استقامتی خالی از افراط و تفريط، و زياده و نقصان "و طغيان نكنيد" (وَ لا تَطْغَوْا). يعنی، استقامتی كه در آن طغيان وجود نداشته باشد. "چرا كه خداونی از اعمال شما آگاه است" و هيچ حركت و سكون و سخن و برنامه ای بر او مخفی نمی ماند. (إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ)

در حديث معروفی از ابن عباس چنين می خوانيم: "هيچ آيه ای شديد و مشكل تر از اين آيه بر پيامبر (ص) نازل نشد و لذا هنگامی كه اصحاب از آن حضرت پرسيدند چرا به اين زودی موهای شما سفيد شده و آثار پيری نمايان، گشته، فرمود: مرا سوره هود و واقعه پير كرد!

در روايت ديگری می خوانيم: هنگامی كه آيه فوق نازل شد پيامبر فرمود:

شمّروا، شمّروا، فمارئی ضاحكا: "دامن به كمر بزنيد، دامن به كمر بزنيد (كه وقت كار و تلاش است) و از آن پس پيامبر هرگز خندان ديده نشد"!

منبع: سایت انوار طاها